.jpg)
Por vez primeira, o noso Club de Lectura pola Igualdade realizou esta actividade. E o resultado foi magnífico! Achegámonos ao colexio de Prado para lles contar contos aos nenos e nenas de 1º e 2º. Estaba un día estupendo e ocupamos os diferentes espazos verdes dos que este colexio goza.
Logo, o alumnado de 6º quixo homanexear esta visita cun teatro de sombras do conto "Orellas de bolboreta" que nos deixou pampos pola súa profesionalidade.
E aínda por riba, saímos na portada do Faro de Vigo ao día seguinte.
Esta novela escrita pola autora taiwanesa Jenny Witterick chegounos ao corazonciño máis tenro que todos
temos.
É
a primeira novela desta escritora afincada en Canadá e esperamos que non sexa a
derradeira.
A obra ten o drama do holocausto xudío
como fondo, un tema moi tratado na literatura xa . Pero a historia que nos
conta Witterick ten un toque diferente. A montaxe narrativa a catra voces é un xogo de pezas que hai
que ir encaixando e esa técnica propia dun puzzle fai de gancho para o lector.
O club de lectura dalle un OK a esta deliciosa noveliña chea de
coraxe e altruísmo.
“A min persoalmente gustoume moito este libro porque nos demostra
que aínda hai xente boa e xusta no mundo, xente que está disposta a poner en
perigo a súa propia vida por salvar a dos demais” . Soledad Otero parece que o ten claro.
A Sonia García parece que tamén lle tocou a
fibra esta novela. “É unha fermosa historia chea de respecto, amor, compaixón,
tristeza, bondade , coraxe e xenerosidade. Esta xoia de libro é máxico e con el
daraste conta de que por moitos problemas que teñas na vida sempre pode haber
xente cunha situación peor. . A min gustoume moito esta historia baseada en
feitos reais porque os bos valores que esperas da xente na vida están todos
neste libro”.
Tres
estrelas “meulibrín” para a obra de
Witterick.
Neste enlace podes ver unha pequeña
entrevista coa autora
De novo abordamos a lectura dun clásico adaptado, Lazarillo de Tormes, na editorial Vicens Vives. Como non podía ser doutra forma gustounos moito e resultounos fácil mergullarnos na súa lectura. Divertiunos a astucia do Lazarillo para enganar a algúns dos seus amos e roubarlles a comida. Moito menos divertido foi ver o triste mundo no que vivía o protagonistas, e como a súa curta idade tiña que andar loitando só contra as dificultades: fame, violencia…
Sempre
acertaremos recomendando este clásico da nosa literatura.
Esta obra de teatro gustou e non gustou.
O clube non se puxo de acordo.
O grupo dos NON:
Isabel Otero: “A trama é liosa , con
moitas personaxes, e perdinme moito cando o lía”
Sole Otero: “Fácil de ler, pero non é un
libro do meu gusto. Fáltalle sentimento “
Carmen López: “Lo que menos me ha gustado
ha sido ese final tan abierto…”
O grupo dos SI
Sonia García: “Gustoume, aínda que ao
principio fixen un lío de nomes na miña cabeza.
Cando avancei na lectura foime collendo e finalmente ata me pareceu unha
historia bastante emotiva. O final aberto gustoume e fíxome reflexionar sobre o
duro da posguerra”.
Laura Soengas: “É un libro que engancha e
ten bastante toques de humor. Para min estivo xenial”.
Félix Estévez: “A min gustoume porque é
emotivo e ten unha chispa de humor”
Quizais nunha carreira en bicicletas
podamos desempatar… Imossssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss
A obra foi levada ao cine por Jaime
Chávarri nunha versión que non ten desperdicio. Bota unha ollada.
Tal como fixeron no primeiro trimestre, o club de lectura comandado por Hortensia Román quere recomendar as lecturas preferidas de cada un deles. Ademais das lecturas en común, daquela, fixeron
lecturas individuais que se transformaron en compartidas. Este foi o
resultado:
O club de lectura comandado por Hortensia non para de ler. Este último mes compartiron unha obra de teatro ben divertida: Cuatro corazones con freno y marcha atrás de Enrique Jardiel Poncela, publicado por Vicens Vices, un libro que foi do agrado de todos os compoñentes do club. Aquí están:
Hoxe tócanos falar dun libro que non fixo tilín. Para que non digades … xa vedes que somos críticos. ..
A lectura en cuestión foi Xogo
Sucio de Manuel de Pedrolo.. A novela presentaba unha trama que
inicialmente enganchaba, pero os alumnos ao final non foron seducidos pola
historia de Xavier e a mala malona de
Xuna.
Como non tiñamos moito bo que decir desta
noveliña, decidimos poner unha nota de humor e xogar limpamente a ser actores
dunha película desas de polis e cacos al estilo de Xogo sucio. Por suposto, nós
fixemos de polis buenos.
Estas semanas de xaneiro andamos enleados coa celebración do Día da Paz. O club de lectura "Gozando no Laxeiro" non quixo ser mendos e acometeron lecturas diferentes con principios diferentes: desta volta escolleron catro álbums ilustrados que catro alumnos leron en alto para promover logo un debate entre os compañeiros e compañeiras. Tan bo resultado deu a experiencia que en marzo vano facer con álbums pola Igualdade.
Hoxe, na Voz de Galicia, recollen unha parte do noso traballo cotián: falamos de igualdade da muller a través dos clubs de lectura. Aquí está unha parte das integrantes deste ano e dos outros anos do IES Pintor Colmeiro. Mozos e mozas que teñen postas as súas gafas violeta e que saben rexeitar actitudes machistas.
http://www.lavozdegalicia.es/noticia/extravoz/2015/01/30/span-langglconecemos-rapazas-as-controlan-polo-whatsappspan/00031422629763250512507.htm
O club de lectura comandado por Hortensia Román leu moito no primeiro trimestre. Tanto, que decidiron recomendarnos aquelas lecturas que máis gustaron a cada un deles, para animar aos compañeiros a ler os memos libros ca eles. Ademais das lecturas en común, daquela, fixeron lecturas individuais que se transformaron en compartidas. Este foi o resultado:
O club de lectura de Sara Castro reuniuse novamente arredor do libro Palabras encadenadas de Jordi Galcerán. Desta volta é Mari Carmen López a encargada de falarnos deste libro.
Para min este
libro de Jordi Galcerán “Palabras
encadenadas” é un gran libro,
independentemente do que poida pensar moita xente que cre que é un libro lioso.
Á hora de lelo a
uns pareceralles fermoso e a outros un
aburrimento, dependerá dos gustos, pero
creo que sen dúbida é un libro pensado para sorprender e facer
pensar ao lector.
É unha obra de
teatro que trata dunha prisioneira que
está nun escuro soto, atada e
amordazada e ve como Ramón, o seu
exmarido e secuestrador, resulta ser un asasino en serie. Entre eles
empezará nese momento un longo xogo que
terá un prezo alto…
Publicacións máis recentes Publicacións máis antigas Inicio
Subscribe to:
Publicacións (Atom)